Użytkowanie: pies gospodarski, do wszystkiego, stróż, który lekceważy niebezpieczeństwo i urazy. Na polowaniu równie dobry jako gończy, jak i u boku myśliwego.

Klasyfikacja FCI: grupa 3 - teriery, sekcja l - teriery duże i średnie.
Próby pracy nie są wymagane.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: W Irlandii powstały cztery rasy terierów, wyraźnie różniące się od terierów kontynentalnych i angielskich. Możliwe, że terier irlandzki jest najstarsza z tej grupy ras Zielonej Wyspy, lecz do dziś zachowało się lak mało wiarygodnych przekazów, że trudno definitywnie potwierdzić tę tezę. Przed rokiem 1880 jego Umaszczenie nie było ustalone, oprócz czerwonych bywały psy czarne podpalane oraz pręgowane. W końcu XIX w. czyniono starania, by wyeliminować z hodowli osobniki czarne podpalane i pręgowane. W początkach XX w. już wszystkie teriery irlandzkie były czerwone. Ich atrakcyjny wygląd sprawiał, że zaczęto je kupować i wystawiać w Anglii i. Stanach Zjednoczonych, w których to krajach zostały entuzjastycznie przyjęte. Reputacja rasy jeszcze wzrosła podczas I wojny światowej, gdy teriery irlandzkie zostały użyte do noszenia meldunków i sprawdziły się w przerażającym huku i zgiełku walk w okopach. Ta ciężka próba potwierdziła ich nieustraszoność i inteligencję.
Pierwszy klub rasy utworzono 31 marca 1879 r. w Dublinie i terier irlandzki - jako pierwsza z ras Zielonej Wyspy - został uznany przez Angielski Kennel Club. Stało się to w końcu XIX w. Niesprawiedliwa jest opinia jakoby psy te były zaczepne i nawet w ringu wystawowym wywoływały awantury. Gdy wymagają tego okoliczności, terier irlandzki okazuje się odważny i zdecydowany. Uczy się łatwo i jest łagodnym kompanem, w pełni zasługującym na określenie: "stróż człowieka ubogiego, przyjaciel chłopa i ulubieniec dżentelmena".

WYGLĄD OGÓLNY: Sprawia wrażenie psa aktywnego i ruchliwego, o napiętych mięśniach i nerwach, mocno zbudowany, ale nie ciężki, szybkość i wytrzymałość są równie cenione, jak jego siła. Sylwetka nie może być niezgrabna i przysadzista, ale elegancka, jak szybkiego biegacza.

ZACHOWANIE/CHARAKTER: Pojętny i stanowczy, żyje w zgodzie z innymi psami, wyjątkowo wierny. Ma dobry charakter i jest przymilny wobec ludzi, ale jeśli zaatakuje, staje się odważny jak lew i walczy do końca.

GŁOWA: Długa, bez zmarszczek. Mózgoczaszka płaska i dosyć wąska między uszami, lekko zwęża się ku oczom.
Stop ledwo widoczny, zauważalny tylko z profilu.
Trzewioczaszka: Trufla nosowa powinna być czarna. Wargi przylegające i prawie czarne na wierzchu.
Szczęka i żuchwa mocne, muskularne i takiej długości, by zapewnić mocny chwyt.
Uzębienie mocne, regularne i zdrowe. Siekacze szczęki lekko przykrywają siekacze żuchwy.
Policzki nie za pełne, powinny pod oczami lekko się zapadać, ale nie tak by, głowa przypominała głowę greyhounda.
Oczy ciemnej barwy, małe, nie wyłupiaste, pełne życia, ognia i inteligencji. Oczy żółte lub jasne są uważane za dużą wadę.
Uszy małe, w kształcie litery "V", średniej grubości, dobrze osadzone na głowie i opadające blisko policzków ku przodowi. Górna linia, zagięcie ucha powinno znajdować się wyraźnie ponad wierzchem czaszki. Ucho opadające na boki głowy, jak u psa gończego nie jest typowe dla teriera irlandzkiego, ucho półstojące jest jeszcze bardziej wadliwe. Sierść na uszach winna być krótka i ciemniejsza niż na tułowiu.

SZYJA: Ma być dobrej długości i rozszerzać się stopniowo ku łopatkom, powinna być dobrze noszona i sucha (bez podgardla). Po obu jej stronach znajduje się kołnierzyk z kędziorków sięgający prawie nasady uszu.

TYŁÓW: Proporcjonalny, ani zbyt długi, ani zbyt krótki.
Grzbiet mocny i prosty, także za zwieńczeniem łopatek, gdzie nie powinien być słaby.
Lędźwie umięśnione i bardzo lekko uniesione. Suka jest nieco dłuższa w partii lędźwiowej od samca.
Klatka piersiowa głęboka i umięśniona, ale nie szeroka, o zbyt pełnym obrysie. Żebra są dość dobrze wysklepione raczej długie niż szeroko rozstawione, daleko zachodzące do tyłu.

OGON: powinien być osadzony dość wysoko, radośnie noszony, ale nie zakręcony ponad grzbietem. Powinien być wystarczająco mocny, gruby i dość długi, właściwym miejscem kopiowania jest 3/4 jego ogólnej całości. Pokryty szorstka sierścią, nie ma na nim frędzli ani długich włosów.

KOŃCZYNY: Tak przednie jak i tylne powinny w ruchu kierować się prosto do przodu. Kończyny przednie średniej długości, pionowo ustawione pod łopatkami, przedramiona idealnie proste, umięśnione, o silnej kości. Łopatki widoczne w rysunku, długie i dobrze nachylone ku tyłowi. Łokcie pracują swobodnie po obu stronach tułowia. Śródręcza krótkie i proste, mało uwidocznione nadgarstki. Kończyny tylne powinny być mocne i umięśnione.
Uda silne
Stawy kolanowe o średnim katowaniu, nie są skierowane na zewnątrz.
Stawy skokowe nisko położone.
Łapy mocne, możliwie okrągłe, średniej wielkości. Wysklepione palce nie kierują się ani do wewnątrz, ani na zewnątrz. Cenione są czarne pazury. Opuszki zdrowe, bez zrogowaciałych narośli i spękań.

RUCH: Kończyny przednie i tylne poruszają się równolegle i prosto ku przodowi. Łokcie pracują po osi tułowia swobodnie, bez przeszkód. Stawy skokowe nie kierują się ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.

OKRYWA WŁOSOWA: Włos powinien być gęsty i twardy, druciany, ostry, ale płasko przylegający. Sierść tak gęsta, że kiedy ją przeczesujemy palcami, nie powinno być widać skóry. Włos nie może być miękki i jedwabisty. Jest niezbyt długi, tak by nie tuszował obrysu tułowia, a szczególnie tylnych kończyn. Nie może być kędzierzawy lub lokowaty. Na głowie sierść jest tej samej struktury, ale krótsza (około 6 mm), prawie gładka i prosta. Jedynym miejscem, gdzie sierść może być dłuższa jest porastająca kufę niewielka broda, która jest cechą charakterystyczną rasy. Broda przypominająca kozią wskazuje na to, że sierść jest w całości jedwabista, w złym gatunku. Na kończynach nie ma frędzli, pokryte są podobną sierścią jak głowa, twardą jak ta na korpusie, ale mniej długą.
Umaszczenie powinno być jednolite. Szczególnie cenione jest żywe czerwone, pszenicznoczerwone i żółtoczerwone. Na łapach i piersi występują czasami białe znaczenia, Te białe znaczenia na łapach powinny być surowiej traktowane od tych na piersi, gdyż często u wszystkich psów jednokolorowych trafia się łatka na piersi.

WZROST i WAGA: Wysokość w kłębie około 45 cm. samca 12, 25 kg, waga suki 11, 40 kg.

WADY: Wszelkie odchylenia od standardu są traktowane jako wady i są oceniane w zależności od stopnia odchylenia.