Użytkowanie: do polowania na drobną zwierzynę, pies do towarzystwa i stróżowania.

Klasyfikacja FCI: grupa 3 - teriery, sekcja l - teriery duże i średnie.
Próby pracy nie są wymagane.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Przodkowie tego teriera nie pochodzą z Brazylii. W XIX i na początku XX wieku wielu młodych Brazylijczyków studiowało na uniwersytetach europejskich, najczęściej we Francji i w Anglii. Do kraju wracali często z żonami, które zabierały do swej nowej ojczyzny małe pieski w typie teriera. Ci młodzi ludzie wraz z rodzinami wracali, by żyć na swoich farmach, które opuścili na czas studiów. Ich małe pieski adaptowały się do życia na wsi i siłą rzeczy krzyżowały z miejscowym pogłowiem. W ten sposób powstały psy o pewnym wyglądzie i ten fenotyp utrwalił się na przestrzeni kilku pokoleń. Rozwój wielkich miast spowodował, że farmerzy z rodzinami i pracownikami stopniowo zaczęli się do nich przenosić, a ich małe psy kolejny raz zmieniały warunki życia.

WYGLĄD OGÓLNY: Wysmukły pies średniego wzrostu, proporcjonalny, budowa jego jest silna, ale nie ciężka, sylwetka zamyka się w kwadracie, a jej linie są zaokrąglone, co odróżnia teriera brazylijskiego od foksteriera krótkowłosego psa o obrysie kanciastym.

CHARAKTER I ZACHOWANIE: Ruchliwy, bystry, aktywny i ostry, przyjacielski i miły dla znajomych.

GŁOWA: Oglądana z góry ma kształt trójkątny, szeroka u nasady o uszach dobrze rozstawionych, zwęża się znacznie od oczu ku koniuszkowi kufy. Gdy patrzymy na głowę z profilu, górna jej linia lekko unosi się od koniuszka nosa do stopu, w tym miejscu, na wysokości oczu kieruje się wyraziście kn górze, a jej przedłużenie biegnące do guza potylicznego jest lekko wypukłe. Mózgoczaszka jest zaokrąglona i lekko spłaszcza się w okolicy czołowej. Przy oglądaniu z góry, boczne linie zwężają się na poziomie oczu.
Odległość między zewnętrznym kątem oka a nasadą ucha jest taka sama jak pomiędzy oboma zewnętrznymi kątami oczu. Wyraźne wgłębienie bruzdy czołowej.
Stop zaznaczony. Trzewioczaszka: Trufla nosowa: średnio rozwinięta, ciemnej barwy, należycie otwarte nozdrza.
Kufa oglądana z góry ma kształt trójkąta równobocznego, którego podstawą są dwa kąty zewnętrzne oczu a czubkiem jest koniuszek nosa. Kufa jest mocna, należycie wyrzeźbiona pod oczami, spadzista w okolicy stopu.
Wargi suche, ścisłe, tak przylegające, że przykrywają zęby. Szczęka i żuchwa tworzą dobre zamknięcie.
Uzębienie: regularnie rozstawione i dobrze rozwinięte 42 zęby zwarte w zgryzie nożycowym. Policzki dobrze rozwinięte, suche.
Oczy osadzone w połowie odległości między truflą nosową a guzem potylicznym, dobrze rozstawione. Odległość pomiędzy zewnętrznymi kątami oczu jest taka sama jak od kąta zewnętrznego oka do czubka nosa. Oglądane z przodu są duże, średnio wypukłe o wyraźnie rozwiniętych łukach nadoczodołowych, zaokrąglone o bystrym, żywym wyrazie. Tak ciemne, jak to tylko możliwe. U psów umaszczonych błękitnie oczy są szaro-niebieskie, u brązowych są brązowe, zielone lub niebieskie.
Uszy: Oglądane z boku osadzone są na linii oczu, dobrze rozstawione jedno od drugiego, mają trójkątny kształt i są półuniesione. Koniuszki uszu kierują się ku zewnętrznym kątom oczu. Uszy nie są kopiowane.

SZYJA: Umiarkowanie długa, proporcjonalna, pasująca do głowy. Wtapia się harmonijnie zarówno w tułów, jak i w głowę, o czystych, szlachetnych obrysach, sucha, w górnej linii lekko łukowata.

TUŁÓW: Wyważony, nie za ciężki, sylwetka o opływowych liniach, w obrysie kwadratowa.
Kłąb dobrze uwypuklony, harmonijnie połączony z kończynami przednimi.
Górna linia mocna i prosta, lekko opadająca od kłębu w kierunku zadu. Grzbiet stosunkowo krótki i dobrze umięśniony. Lędźwie krótkie i silne, harmonijnie łączą się z zadem.
Zad lekko skośny, dobrze rozwinięty i umięśniony, ogon nisko osadzony.
Klatka piersiowa średniej szerokości, nie stanowi przeszkody dla swobodnie pracujących przednich kończyn. Przedpiersie mało uwydatnione. Mostek jest długi, a żebra dobrze wysklepione. Pozycja mostka jest pozioma przy małym zagięciu. Klatka piersiowa sięga łokci.
Linia dolna i słabizny lekko wznosząca się ku tyłowi, ale nie charcia.

OGON: Nisko osadzony, krótki, przycinany między drugim a trzecim kręgiem. Ogon nie kopiowany (naturalny): krótki, nie sięga stawów skokowych, nisko osadzony, dość mocny, noszony wysoko, ale nie zakręcony nad grzbietem.

KOŃCZYNY: Kończyny przednie:oglądane z przodu są proste, umiarkowanie rozstawione. Odstęp pomiędzy kończynami tylnymi, które są także proste, jest większy.
Łopatki długie, skośne, tworzące kąt 110 - 120°.
Ramiona mniej więcej tej samej długości co kości łopatek.
Łokcie blisko ciała, położone na poziomie dolnej linii klatki piersiowej.
Przedramiona proste, cienkie i suche.
Nadgarstki tworzą otwarte kąty.
Śródręcza proste i cienkie.
Łapy o zwartych palcach, które nie kierują się na zewnątrz ani do wewnątrz, tworzą zajęczą łapę, dwa środkowe palce są dłuższe.
Kończyny tylne silnie umięśnione, dobrze rozwinięte uda. Podudzia w dobrej proporcji z udami, wysoko plasowane stawy skokowe o rozwartych kątach.
Śródstopia proste. Łapy zwarte, dłuższe od łap kończyn przednich.

CHÓD: Elegancki i swobodny. Szybki, mało wydajny.

SKÓRA: Dobrze przylegająca do ciała, sucha.

OKRYWA WŁOSOWA: Włos krótki, śliski, cienki, ale nie miękki, dobrze przylegający, podobny do szczurzego. Poprzez sierść nie powinna prześwitywać skóra. Włos jest delikatniejszy na głowie, uszach, spodniej stronie szyi, dolnych i wewnętrznych partiach kończyn przednich i na tylnej stronie ud.
Umaszczenie: zasadniczo białe w łaty czarne, brązowe lub niebieskie. Typowe dla rasy są charakterystyczne znaczenia: podpalania ponad oczami, na bokach kufy i obu policzkach, we wnętrzu i na obramowaniach uszu. Podpalanie powinno stanowić otoczkę różnokolorowych łat rozmieszczonych na tułowiu. Głowa powinna być w łaty czarne, brązowe lub niebieskie obejmujące czoło i ciemiona, a także wierzch uszu. Może przez nią biec biała strzałka, mogą być też rozłożone symetrycznie i harmonijnie białe znaczenia. Najlepiej gdy występują one na bokach kufy i wzdłuż bruzdy czołowej.

WZROST I WAGA: Wysokość w kłębie: dla samców 35-40 cm, dla suk 33-38 cm. Waga maksymalna: 10 kg.

WADY: Wszelkie odchylenia od wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane stosownie do stopnia tych odstępstw.
- niedostatki ogólnej budowy;
- kończyny inne niż proste;
- sierść długa, nietypowa;
- błędy w umaszczeniu;
- stojące uszy;
- źle ułożone lub luźne łopatki.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- agresja, bądź tchórzostwo;
- zad inny niż lekko wysklepiony;
- przodozgryz lub tyłozgryz;
- brak harmonii, ogólnie nietypowa budowa.