Data publikacji obowiązującego wzorca: 24.06.1987

Użytkowanie: terier.

Klasyfikacja FCI: grupa 3 - teriery, sekcja 2 - teriery małe.
Próby pracy nie są wymagane.

WYGLĄD OGÓLNY: Długi, niski pies o obfitej sierści. Jego długość równa jest dwukrotnej wysokości. Porusza się ze swobodą. Ma silny tułów i szczęki oraz przednie i tylne kończyny.

ZACHOWANIE/CHARAKTER: Pełen godności, elegancki. Jest to pies jednego właściciela, nieufny wobec obcych, ale nigdy złośliwy.

GŁOWA: Długa i mocna. Bardziej się ceni mocną niż przesadnie długą. Mózgoczaszka średniej szerokości w tylnej części, stopniowo zwęża się ku mocnej kufie.
Stop łagodny.
Trzewioczaszka: Trufla nosowa czarna.
Kufa silna.
Uzębienie: szczęka i żuchwa mocne, równej długości, zgryz nożycowy, regularny i kompletny, to znaczy, że siekacze szczęki nakrywają w ścisłym kontakcie siekacze żuchwy i są ustawione prosto.
Oczy brązowe, lepiej, gdy są ciemnobrązowe, średniej wielkości, wąsko osadzone, o pojętnym spojrzeniu.
Uszy stojące lub opadające. Jeśli są stojące, mają wdzięczne frędzle i są nieduże. Brzeg zewnętrzny jest prosty, a wewnętrzny lekko zagina się od czubka do nasady, gdzie rozstawienie uszu jest mniejsze. Jeżeli są opadające, są większe, opadają prosto i płasko, a ich krawędzie wewnętrzne przylegają do głowy.

SZYJA: Długa o profilu lekko wygiętym.

TUŁÓW: Długi i niski. Boki wydają się nieco płaskie, gdyż sierść gładko na nich opada.
Grzbiet prosty.
Lędźwie krótkie.
Klatka piersiowa nisko położona. Owalne, długie i głębokie ożebrowanie.

OGON: Jeśli jest opuszczony, powinien w górnej części zwisać, a w dolnej być lekko zagięty. Kiedy jest uniesiony, powinien stanowić przedłużenie linii grzbietu, nie unosi się nad nią i nie zakręca do góry. Pokrywają go wdzięczne frędzle.

KOŃCZYNY: Kończyny przednie krótkie i muskularne.
Łopatki szerokie, przylegające do tułowia.
Kończyny tylne silne, dobrze skonstruowane i ukątowane. Oglądane od tyłu proste, krótkie i muskularne. Nie powinno być wilczych pazurów. Łapy kończyn przednich są większe od tylnych i są skierowane równo do przodu. Opuszki palców grube, a pazury mocne.

RUCH: W ruchu kończyny stawiane są prosto do przodu. Oglądane od przodu, stanowią przedłużenie prostych linii frontu. Ich rozstawienie jest takie samo w łokciach, jak w łapach. Zasadnicze odepchnięcie zależy od kończyn tylnych, które kierują się prosto ku przodowi. Przednie kończyny są daleko wyrzucane, ale nie powinny być wysoko unoszone nad ziemię. Ogólnie ruch jest swobodny, energiczny i płynny.

OKRYWA WŁOSOWA: Włos dwojakiego rodzaju. Podszerstek jest krótki, przylegający, miękki i wełnisty. Włos okrywowy jest długi, twardy, prosty, płaski bez lokowatości. Na głowie sierść jest krótsza, bardziej miękka, przykrywająca oczy i wierzch głowy. Miesza się ona z sierścią na bokach głowy, porasta uszy frędzlami, nie zasłaniając jednak ich kształtu.
Umaszczenie czarne, jasno- lub ciemnoszare, płowe, kremowe z czarnymi koniuszkami włosów. Każde jednolite umaszczenie jest dozwolone, z możliwością występowania ciemniejszych nalotów w tej samej tonacji z jaśniejszym podszerstkiem, pod warunkiem, że trufla nosowa i uszy są czarne. Mała biała plamka na piersi jest tolerowana.

WYMIARY: Wysokość w kłębie wynosi 25-26 cm.
Długość od czubka nosa do zakończenia ogona sięga 103 cm. Suka jest nieco mniejsza, przy zachowaniu tych samych proporcji.

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia.