Pochodzenie: Tybet
Patronat: Wielka Brytania
Wrażenie ogólne: Krzepki, obficie owłosiony, z charakterystycznym aroganckim sposobem bycia i twarzą przypominającą chryzantemę.
Cechy charakterystyczne: inteligentny, żywy, czujny.
Usposobienie: przyjazny i niezależny.
Głowa i czaszka: Głowa szeroka, okrągła i szeroka między oczami. Obficie owłosiona z włosem opadającym nad oczami. Obfita broda i bokobrody; włos na kufie rośnie w górę, dając charakterystyczny efekt chryzantemy. Kufa szeroka, graniasta, krótka, nie pomarszczona, płaska i owłosiona. Nos czarny lub barwy ciemnowątrobianej u okazów wątrobianych lub łaciatych wątrobianych, długości około 2,6 cm od końca do wyraźnego stopu. Nos prosty lub lekko zadarty. Grzbiet nosa powinien znajdować się na poziomie dolnej powieki lub nieco poniżej. Szeroko rozwarte nozdrza. Nos skierowany w dół jest zdecydowanie niepożądany, równie niepożądane są ściśnięte nozdrza. Pigmentacja kufy tak pełna, jak to tylko możliwe.
Oczy: duże, ciemne, okrągłe, rozstawione szeroko, ale nie wyłupiaste. u okazów wątrobianych czy o wątrobianych znaczeniach dopuszczalny jaśniejszy kolor oczu. Niewidoczne białkówki.
Uszy: duże, z dużym płatem usznym, zwisające. Osadzone nieco poniżej sklepienia czaszki, owłosione tak obficie, ze wydają się zlewać z owłosieniem szyi.
Pysk: szeroki, lekki przodozgryz lub zgryz cęgowy. Wargi równo schodzące się.
Szyja: proporcjonalna, łukowata. Długość odpowiednia do dumnego noszenia głowy.
Kończyny przednie: łopatki dobrze kątowane. Nogi krótkie, muskularne, o mocnym kośćcu, tak proste jak to tylko możliwe przy szerokiej i nisko zawieszonej klatce piersiowej.
Tułów: długość od kłębu do nasady ogona większa niż wysokość w kłębie, dobrze związany i mocny. Klatka piersiowa szeroka i mocna. Obręcz barkowa mocna. Grzbiet równy.
Kończyny tylne: nogi krótkie i muskularne o mocnej kości. Oglądane z tyłu proste. Uda dobrze zaokrąglone i muskularne. Nogi sprawiają wrażenie masywnych ze względu na obfita szatę.
Łapy: zaokrąglone, mocne, o mocnych opuszkach, sprawiają wrażenie dużych ze względu na obfitą sierść.
Ogon: mocno owłosiony, wesoło noszony wyżej ponad grzbietem. Osadzony wysoko. Niesiony w przybliżeniu na wysokości sklepienia czaszki przydaje harmonii sylwetce.
Ruch: arogancki, płynny, przednie kończyny z dobrym wykrokiem. Mocna akcja kończyn tylnych z ukazywaniem całych opuszek stóp,
Szata: Długa, gęsta, nie lokowata, obfite podszycie. Dopuszczalne lekkie sfalowanie. Zdecydowanie zaleca się wiązać włosy na głowie.
Maść: dopuszczalne wszystkie kolory, biała strzałka na czole i biały koniec ogona bardzo pożądane u okazów łaciatych.
Wysokość i ciężar ciała: 4,5 – 8,1 kg. Idealna masa ciała 4,5 – 7,3 kg. Wysokość w kłębie doi 26,7 cm. Typ i cechy charakterystyczne dla rasy są najwyższej wagi i w żadnym wypadku nie należy ich poświęcać jedynie dla prawidłowej wielkości.
Wady: wszelkie odstępstwa od powyższych cech powinny być uznane za wady, których ocena pozostaje w ścisłej proporcji do ich stopnia.