Kraj pochodzenia: USA
Użytkowość: Pies pasterski.
Klasyfikacja FCI : Grupa I - Owczarki i psy do bydła, sekcja I - Owczarki
Nie podlega próbom pracy.
Wygląd ogólny: Owczarek australijski jest proporcjonalny, o lekko wydłużonej sylwetce, umiarkowanej wielkości i kości, jego umaszczenie zapewnia różnorodność i indywidualność. Jest żywy i uważny, zwinny i zręczny, mocny i muskularny bez śladu ociężałości. Posiada szatę o umiarkowanej długości i grubości. Ogon cięty lub naturalnie krótki.
Ważne proporcje: Format ciała, mierzony od rękojeści mostka do guza kulszowego i od kłębu do ziemi, jest lekko wydłużony.
Budowa: Mocno zbudowany o umiarkowanie silnej kości. Budowa samców odzwierciedla samczość bez wrażenia ordynarności. Suki wyglądają suczo, nie będąc słabej kości.
Zachowanie/Charakter: Owczarek australijski jest inteligentnym psem pracującym o silnych instynktach pasterskich i stróżujących. Jest lojalnym towarzyszem zdolnym pracować cały dzień. Zrównoważony o dobrym charakterze, rzadko bywa konfliktowy. Może być trochę nieufny przy pierwszych spotkaniach. Jakiekolwiek oznaki nieśmiałości, tchórzliwości bądź agresywności powinny być uznane za poważną wadę.
Głowa: O czystych liniach, mocna i sucha. Powinna być proporcjonalna do reszty ciała.
Mózgoczaszka:
Czaszka: Wierzch płaski lub lekko wypukły. Może występować niewielki guz potyliczny. Długość i szerokość są równe.
Przełom czołowy: Umiarkowany, acz dobrze zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos: Psy błękitno-marmurkowe i czarne mają czarną pigmentację nosa (i warg). Psy czekoladowo-marmurkowe i czekoladowe mają wątrobianą (brązową) pigmentację nosa (i warg). U psów blue merle dopuszcza się małe różowe plamki, które jednak nie powinny przekraczać jednej czwartej powierzchni nosa u psów powyżej 1 roku życia. Jeśli kolor inny niż podstawowy przekracza jedną czwartą powierzchni ciała, to traktuje się to jak poważną wadę.
Kufa: Równej długości lub nieco krótsza niż mózgoczaszka. Oglądane z boku, kufa i czaszka tworzą równoległe linie, rozdzielone umiarkowanym, ale dobrze wyrażonym stopem. Kufa zwęża się lekko w kierunku nosa i jest zaokrąglona na końcu.
Zęby: Komplet (42) mocnych, białych zębów. Zgryz nożycowy, dopuszczalny cęgowy.
Oczy: Brązowe, niebieskie, bursztynowe, także każde oko innego koloru, również oczy nakrapiane lub marmurkowe. Kształtu migdałowego, ani wyłupiaste, ani zapadnięte. Psy blue merle i czarne mają czarną pigmentację obwódek oczu. Psy brown-merle i czekoladowe mają wątrobianą (brązową) pigmentację obwódek oczu.
Wyraz oczu: Pełen uwagi i inteligencji, czujny i pełen entuzjazmu. Spojrzenie powinno być przenikliwe, ale przyjazne.
Uszy: Trójkątne, umiarkowanej wielkości i grubości, wysoko osadzone. Przy pełnym zainteresowaniu załamują się do przodu lub na boki w płatek róży. Uszy stojące lub obwisłe są poważną wadą.
Szyja: Mocna, umiarkowanej długości, lekko łukowata, dobrze osadzona na ramionach.
Linia górna: Grzbiet prosty, mocny i poziomy, od kłębu do stawów biodrowych.
Zad: Lekko opadający.
Klatka piersiowa: Niezbyt szeroka, ale głęboka, w najniższym punkcie sięga łokcia.
Żebra: Dobrze wysklepione i długie, ani beczkowate ani zapadnięte.
Linia dolna: Lekko podkasana.
Ogon: Prosty, cięty lub naturalnie krótki, nie dłuższy niż 4 cale (ok.10 cm).
Kończyny przednie:
Ramiona: Łopatki długie, płaskie, w kłębie osadzone dość blisko siebie i dobrze ułożone. Ramię, które powinno być mniej więcej tej samej długości co łopatka, tworzy z łopatką w przybliżeniu kąt prosty. Kończyny przednie proste, prostopadłe do podłoża.
Nogi: Silne i proste. Kość mocna, w przekroju raczej owalna niż okrągła.
Śródręcze: Średniej długości, bardzo lekko pochylone. Kciuki mogą być usunięte.
Łapy: Owalne, zwarte, o dobrze wysklepionych palcach. Poduszki grube i elastyczne.
Kończyny tylne: Szerokość tyłu jest równa szerokości przodu mierzonej w barkach. Kątowanie miednicy i uda odpowiada kątowaniu łopatki i ramienia i tworzy w przybliżeniu kąt prosty. Dobrze kątowane.
Stawy skokowe: Umiarkowanie kątowane.
Śródstopie: Krótkie, prostopadłe do ziemi, oglądane od tyłu równoległe. Wilcze pazury zawsze usunięte.
Łapy: Owalne, zwarte, o dobrze wysklepionych palcach. Poduszki grube i elastyczne.
Ruch: Owczarek australijski porusza się płynnie, swobodnie i bez wysiłku. Ruch jest pełen zwinności, wydajny. Kończyny przednie i tylne poruszają się prosto i równolegle. Przy większej prędkości łapy (przednie i tylne) zbiegają się w kierunku linii środka ciężkości, podczas gdy grzbiet pozostaje mocny i poziomy. Owczarek australijski musi być zwinny i zdolny do gwałtownych zmian kierunku i rodzaju ruchu.
Szata: Średniej grubości, włos prosty lub falisty, odporny na warunki atmosferyczne, średnio długi. Grubość podszerstka różni się w zależności od klimatu. Włos jest krótki i gładki na głowie, uszach, przodzie kończyn przednich i na śródstopiach. Tył kończyn przednich i portki posiadają umiarkowane pióro. Występuje umiarkowana grzywa i kryza, mocniej wyrażone u psów niż u suk. Szata nietypowa jest poważną wadą.
Umaszczenie: Kolor błękitno-marmurkowy, czarny, czekoladowo-marmurkowy, czekoladowy - wszystkie z lub bez białych znaczeń i/lub podpalania. Żaden z kolorów nie jest preferowany. Biały kołnierz nie przekracza punktu kłębu na skórze. Biały jest dopuszczalny na szyi (w postaci częściowego lub pełnego kołnierza), piersi, nogach, spodzie pyska, jako strzałka na głowie, a także na brzuchu, przy czym nie może wykraczać na boki dalej niż 4 cale (ok. 10 cm) ponad poziomą linię poprowadzoną od łokcia. Kolor biały nie powinien dominować na głowie, a oczy powinny być w pełni otoczone przez kolor i pigment. Psy o umaszczeniu blue merle z wiekiem charakterystycznie ciemnieją.
Wymiary: Preferowany wzrost dla psów: 20-23 cale (51-58 cm), dla suk: 18-21 cali (46-53 cm). Jakość nie może być poświęcona na rzecz wzrostu.
Wady: Każde odstępstwo od w/w punktów powinno być uważane za wadę, a sposób jej traktowania powinien być proporcjonalny do wielkości wady.
Wady dyskwalifikujące:
Przodozgryz;
tyłozgryz większy niż 1/8 cala.
Utrata kontaktu spowodowana przez krótkie środkowe siekacze w prawidłowym skądinąd zgryzie nie powinna być uznana za tyłozgryz.
Białe plamy na tułowiu, tzn. kolor biały pomiędzy kłębem a ogonem lub na bokach pomiędzy łokciami a tyłem psa.