Użytkowanie: wielostronny pies myśliwski, m.in. do polowań na drapieżniki (lisy, niedźwiedzie) i na grubą zwierzynę (łosie, jelenie, dziki).

Klasyfikacja FCI: grupa 5 - szpice i psy ras pierwotnych
sekcja 2 - nordyckie psy myśliwskie Bez prób pracy.

Wrażenie ogólne: Pies średniej wielkości, o krzepkiej, silnej budowie, o długości nieco większej od wysokości, o gęstym owłosieniu, z prosto stojącymi uszami.

Zachowanie/charakter: Zrównoważony, nieco "zapatrzony w siebie" (nieprzystępny), śmiały, odważny; czułe zmysły, zwłaszcza węch, czynią z niego psa wydatnie przydatnego do polowań na grubą zwierzynę.

Głowa: Oglądana od przodu jest trójkątna, czoło i policzki stosunkowo szerokie. Czoło nieco wysklepione, stop zaznaczony, lecz nie opadający stromo; brwi nieznacznie rozwinięte; kufa głęboka, tylko nieznacznie zwęża się ku czubkowi nosa; grzbiet nosa przeważnie prosty. Nos czarny, silnie rozwinięty. Wargi cienkie, zwarte. Zgryz nożycowy.
Oczy stosunkowo małe i brązowe. Spojrzenie żywe, często płomienne. Uszy stojące, średniej wielkości z lekko zaokrąglonymi czubkami.

Szyja: Mocna, średniej długości, wysklepiona i pokryta gęstym włosem.

Kończyny: Kończyny przednie mocne; łopatki ustawione dosyć ukośnie i muskularne. Łokcie skierowane prosto do tyłu. Przedramiona proste, elastyczny staw nadgarstkowy tylko nieznacznie kątowany.
Kończyny tylne silne i muskularne; oglądane od tyłu są proste i równoległe.
Przód tylnych kończyn harmonijnie zaokrąglony. Udo szerokie. Staw skokowy umiarkowanie kątowany.

Stopy: Stopy przednie zwarte, dobrze wysklepione i dość okrągłe. Stopy tylne zwarte, nieco dłuższe i bardziej płaskie od przednich.

Tułów: Mocny; grzbiet prosty i elastyczny; umięśnienie grzbietu dobrze wykształcone. Obszerna klatka piersiowa sięga mniej więcej do łokcia. Zad szeroki i lekko opadający. Linia brzucha łagodnie podciągnięta.

Ogon: Osadzony wysoko, średniej długości, wygięty łukowato nad grzbietem tak, że czubek ogona dotyka boków lub grzbietu.

Okrywa włosowa:
Włos okrywowy w dotyku sztywny i twardy; dłuższy na szyi, grzbiecie i na tyle ud. Podszerstek miękki i gęsty.
Umaszczenie czarne lub zbliżone do matowo-brązowego, które jest wynikiem przeświecania czerwono-brązowego zwykle podszerstka; najczęściej z wyraźnie odgraniczonymi białymi plamami lub znamionami na głowie, szyi, piersi, brzuchu i kończynach. Dopuszczalne jest również umaszczenie czysto czarne.

Wielkość: Wysokość w kłębie: idealna 57 cm u psów, 52 cm u suk. Tolerowane są odchylenia +/- 3 cm.

Dopuszczalne, choć niepożądane cechy:
- obcięty ogon,
- wilcze pazury,
- biała sierść z czarnymi i wilczastymi plamami,
- szaroczarna sierść spowodowana domieszką szarych (wilczastych) włosów do włosów czarnych.

Błędy:
- słaby kościec,
- wąska czaszka,
- spiczasta kufa,
- uszy nietoperza,
- silnie wysklepione czoło,
- oczy jasne lub z domieszką błękitu,
- luźna skóra na szyi,
- zbyt głęboka klatka piersiowa, beczkowata klatka piersiowa,
- strome łopatki,
- strome stawy skokowe i płaskie stopy,
- włos falisty,
- ogon prosty, biczowały, szablasty,
- niedopuszczalne umaszczenie,
- niebezpieczna, ukierunkowana na człowieka agresywność,
- zbyt krótkie lub zbyt wysokie kończyny, powodujące, że pies wydaje się za długi lub za krótki.

Ważne proporcje:
Stosunek długości grzbietu do wysokości w kłębie wynosi 10 - 9, 7 - 9,8. Oznacza to, że długość psa jest o 2 - 3 % większa od wysokości. Tworzące portki długie włosy na tylnych kończynach powodują, że pies wydaje się nieco bardziej długi niż wysoki.