WRAŻENIE OGÓLNE: mocny pies o płynnych ruchach, robiący wrażenie mocniejszego niż jest. Zachował wiele śladów swego francuskiego pochodzenia i w wyraźnym stopniu różni się brytyjskiego foxhounda, choć ma wiele cech z nim wspólnych.
GŁOWA: stosunkowo szerokie czoło, raczej płaskie z wyraźnie widocznym guzem potylicznym i lekko zaznaczonymi łukami nadoczodołowymi, przełom czołowo-nosowy wyraźny.
OCZY: duże, brązowe, w czarnej oprawie.
USZY: średniej długości, osadzone na wysokości oczu, dość szeroko rozstawione, płaskie, o lekko zawiniętych końcówkach.
SZCZĘKI: kufa średniej długości, długością prawie równa długości mózgoczaszki, linia górna nosa raczej prosta, pod oczami kufa dobrze wypełniona, wyraźne wargi.
SZYJA: zdecydowanie długa i mocna, bez wyraźnej luźnej skóry (łałoka).
TUŁÓW: Klatka piersiowa dobrze rozwinięta, stosunkowo szeroka, żebra długie i wysklepione, nigdy płaskie, grzbiet prosty i silny, lędźwie szerokie, dobrze umięśnione, proste, raczej krótkie, słabizny lekko podciągnięte i wypełnione, zad ścięty, nieco długi.
KOŃCZYNY: długie i płaskie łopatki, kończyny przednie mocne i absolutnie proste, uda muskularne, silne i stosunkowo szerokie, stawy skokowe mocne, nisko osadzone, lekko kątowane.
ŁAPY: suche i raczej okrągłe.
OGON: dobrej długości, silnie owłosiony i elegancko noszony.
SIERŚĆ: krótka, raczej gęsta.
MAŚĆ: tricolor zazwyczaj z czarnym czaprakiem, albo też z różnorodnie wyrażonymi czarnymi łatami, wyraźne palenia żywej barwy, brązowe lub rude, bez ciemnego nalotu, wszelkie przesadne cętkowania są niepożądane.