Pochodzenie: Afryka Środkowa
Użytkowanie: pies myśliwski i do towarzystwa
Klasyfikacja FCI: grupa 5 szpice i psy ras pierwotnych, Sekcja 6 psy ras
pierwotnych, Bez prób pracy
Wrażenie ogólne: Lekkiej budowy zwierzę o delikatnej kości i
arystokratycznym wyglądzie, pies w stosunku do swojej długości - wysokonożny,
zawsze zrównoważony, czujny i inteligentny. Namarszczona głowa ze sterczącymi
uszami dumnie noszona na dobrze wysklepionej szyi. Głęboka klatka piersiowa
przechodzi w wyraźną talię, ogon ciasno zawinięty, co daje obraz psa o
zrównoważonej budowie i wdzięku gazeli.
Ważne proporcje: Odległość od wierzchołka głowy do stopu nieco większa niż od
stopu do koniuszka nosa.
Zachowanie/usposobienie: Nie szczeka, ale nie jest niemy.
Charakterystyczny wydawany przez niego odgłos to mieszanina gardłowego śmiechu i
jodłowania. Godna uwagi jest jego czystość pod każdym względem. Inteligentny,
niezależny, ale serdeczny i czujny. Z rezerwą wobec obcych.
Głowa: Na czole tworzą się delikatne i obfite zmarszczki, kiedy uszy
sterczą; zmarszczki po bokach głowy są pożądane, ale nie przesadne, przechodzące
w podgardle; zmarszczki są bardziej widoczne u szczeniąt, choć u psów
trójbarwnych, na skutek braku cieniowania, nie są aż tak widoczne. Mózgoczaszka:
Czaszka płaska o dobrej rzeźbie, średnio szeroka, zwęża się w kierunku nosa.
Linie boczne czaszki zwężają się stopniowo w kierunku pyska, co sprawia, że
policzki się nie zarysowują. Stop słabo zaznaczony. Trzewioczaszka: Nos pożądany
w kolorze czarnym. Szczęki/uzębienie: silne szczęki o doskonałym, regularnym,
pełnym zgryzie nożycowym, tj. górne siekacze zachodzące na dolne i osadzone są
prostopadle w szczękach.
Oczy ciemne, migdałowate, skośnie osadzone, o dalekim spojrzeniu i dość
nieodgadnione w wyrazie.
Uszy małe, spiczaste, stojące i lekko kapturowate o delikatnej strukturze,
osadzone z przodu na wierzchołku głowy, koniuszek ucha leży bliżej środka głowy
niż zewnętrzna nasada.
Szyja: silna, słusznej długości, nie gruba, dobrze wysklepiona, lekko
wypełniona u nasady, z wdzięcznym wygięciem, uwydatniającym jej grzbiet. Dobrze
osadzona pomiędzy łopatkami sprawia, że głowa jest noszona "wyniośle".
Tułów: wyważony w proporcjach. Grzbiet krótki, równy. Lędźwie zwarte.
Klatka piersiowa sięga nisko. Żebra elastyczne, głębokie i owalne. Dolna linia
przechodzi w wyraźną linię talii.
Ogon: wysoko osadzony, wraz z tylną krawędzią pośladka - rozciągającą się
poza nasadę ogona, sprawia, że tylne kończyny robią wrażenie sięgających daleko.
Zawija się ciasno nad kręgosłupem i ściśle przylega do uda - pojedynczym lub
podwójnym zwojem.
Kończyny Kończyny przednie proste o delikatnym kośćcu. Pozostające w
prostej linii do podłoża tworzą umiarkowany front.
Łopatki dobrze kątowane, umięśnione, nie przeciążone. Łokcie wciśnięte. Widziane
od przodu w jednej linii z żebrami. Przedramię bardzo długie.
Śródręcza słusznej długości, proste i elastyczne. Kończyny tylne silne i
umięśnione.
Staw kolanowy umiarkowanie kątowany. Podudzie długie.
Śródstopie krótkie, nie wykręcone ani do środka, ani na zewnątrz. Łapy/stopy
małe, wąskie i zwarte o głębokich poduszkach, dobrze wysklepionych palcach i
krótkich pazurach.
Chód/ruch: Porusza się prosto do przodu - szybkim, długim, niestrudzonym,
zamaszystym krokiem.
Skóra bardzo elastyczna.
Okrywa włosowa: Włos krótki, gładki, bardzo delikatny.
Umaszczenie czysto czarne z białym, czerwone z białym, czarne podpalane i białe
z "pestkami melona" i podpalanym znaczeniem na kufie i policzkach, czarne
podpalane z białym, pręgowane: czerwone tło z czarnymi pręgami, im pręgowanie
wyraźniejsze tym lepsze. Biel winna występować na łapach/stopach, piersi i
koniuszku ogona. Dozwolone białe kończyny, strzałka i obroża.
Wielkość i waga: Idealna wysokość w kłębie: psy 43 cm, suki 40 cm.
Idealna waga: psy 12 kg, suki 9,5 kg.
Błędy: Jakiekolwiek odchylenie od wyżej wymienionych punktów winno być uznawane za wadę, której waga przy ocenie winna pozostawać w ścisłej proporcji do jego stopnia.