Kraj pochodzenia: Japonia.
 

Zastosowanie: pies towarzyszący.
 

Klasyfikacja FCI: Grupa 5 - Szpice i pierwotny typ, Sekcja 5: Szpice azjatyckie i rasy pokrewne. Rasa nie poddawana próbom pracy.
(Oryginalny wzorzec z dnia 03.09.1999r.)
 

Krótki rys historyczny: Pierwotnie japońskie psy miały rozmiar od małych do średnich i nie występowały w rasach dużych. Od 1603 r. w prefekturze AKITA MATAGI (średniej wielkości psy do polowań na niedźwiedzie) używane były do walk psów. Od 1868 r. rasa ta była krzyżowana z Tosa i mastifami, w efekcie czego wielkość psów tej rasy uległa zwiększeniu, ale cechy związane z typem szpica zostały utracone. W 1908 r. walki psów zostały zakazane, ale rasa ta została zachowana i udoskonalona jako duża rasa japońska. W wyniku tego dziewięć doskonałych egzemplarzy tej rasy zostało uznane w 1931 r. jako pomniki natury. Podczas II wojny światowej powszechne było używanie psich futer do produkcji ubrań wojskowych. Policja zarządziła chwytanie wszystkich psów i konfiskatę z wyjątkiem owczarków niemieckich, które używane były do celów wojskowych.
Jednakże niektórzy miłośnicy psów próbowali obejść to zarządzenie krzyżując swoje psy z owczarkami niemieckimi. Po zakończeniu II wojny światowej liczba akit gwałtownie spadła, a te które ocalały występowały jako trzy różne typy:
1) Matagi Akita
2) Akity do walk psów
3) Owczarko-Akity
Stworzyło to bardzo skomplikowaną sytuację dla rasy. Podczas odtwarzania po wojnie czystej rasy pies KONGO-GO pochodzący z lini DEWA, który wykazywał charakterystyczne cechy wpływu mastifa i owczarka niemieckiego, cieszył się krótkotrwałą wprawdzie, lecz ogromną popularnością. Jednakże miłośnicy psów nie zaaprobowali tego typu jako właściwej rasy japońskiej i poczynili próby wyeliminowania wszystkich obcych ras poprzez krzyżowanie z typem Matagi Akita w celu odtworzenia czystej pierwotnej rasy. Uzyskali w ten sposób ustabilizowanie czystej linii dużej rasy jaką dziś znamy.
 

Wygląd ogólny: Pies dużego wzrostu, dobrze wyważony i mocny. Drugorzędne cechy płciowe silnie zaznaczone, połączone z dużą szlachetnością i godnością. Mocna konstrukcja. Silnie zaznaczony dymorfizm płciowy.
 

Ważne proporcje: stosunek wysokości w kłębie do długości ciała (od szczytu łopatki do guza biodrowego) wynosi 10:11 z tym, że długość ciała u suk jest nieco większa niż u psów.
 

Zachowanie, temperament: złożony, wrażliwy, nie tchórzliwy.

Czaszka: wielkość jest proporcjonalna do wielkości ciała. Część czołowa jest szeroka z wyraźną bruzdą, bez zmarszczek.
 

Stop: dobrze zaznaczony.

Nos: duży, czarny, w przypadku białego umaszczenia dopuszczalny kolor cielisty.
 

Kufa: umiarkowanie długa, mocna, szeroka i głęboka. Zwężajaca się lecz nie spiczasta.
 

Grzbiet nosa: prosty.
 

Szczęki/zęby: zęby mocne ze zgryzem nożycowym, wargi przylegające.
 

Policzki: umiarkowanie rozwinięte.
 

Oczy: stosunkowo małe, prawie trójkątnego kształtu. Zewnętrzny kąt oka ściągnięty lekko ku górze. Umiarkowanie szeroko rozstawione o ciemnobrązowym kolorze, im ciemniejsze, tym lepsze.
 

Uszy: stosunkowo małe, dość grube, trójkątne z lekko zaokrąglonymi końcami. Osadzone niezbyt daleko od siebie, ustawione, lekko nachylone ku przodowi.
 

Szyja: gruba i muskularna, we właściwej proporcji do głowy.

Grzbiet: prosty, silny.
 

Lędźwie: szerokie, muskularne.
 

Klatka piersiowa: głęboka, dobrze rozwinięta, żebra umiarkowanie wysklepione.
 

Brzuch: podciągnięty.
 

Ogon: wysoko osadzony, gruby, noszony silnie skręcony nad grzbietem, ogon opuszczony sięga prawie do stawów skokowych.

Kończyny przednie:
 

Łopatki: umiarkowanie ukośne i dobrze rozwinięte.
 

Łokcie: przylegające do tułowia.
 

Przedramię: proste, o mocnym kośćcu.
 

Kończyny tylne: dobrze rozwinięte, silne i umiarkowanie ukątowane.
 

Stopa: gruba, okragła, wysklepiona i zwarta.
 

Ruch: mocny, dynamiczny.

Włos: okrywowy włos twardy, szorstki i prosty. Podszerstek miękki i gęsty. Kłąb i zad pokryty jest nieco dłuższym włosem - włos na ogonie jest dłuższy niż na reszcie ciała.
 

Umaszczenie: czerwono-płowe, sezamowe (czerwono-płowe z czarnymi końcówkami), pręgowane, biały. Wszystkie wymienione wcześniej umaszczenia za wyjątkiem białego muszą mieć "urajiro " (białawe umaszczenie po bokach kufy, na policzkach, po spodniej stronie żuchwy, szyi, piersi, tułowia i ogona, po wewnętrznej stronie kończyn przednich i tylnych.)
 

Wymiary: Wysokość w kłębie: psy: 67 cm, suki: 61 cm. Tolerancja: +/- 3 cm.
 

Błędy: wszystkie odstępstwa od powyższego wzorca muszą być uznane za błąd, którego znaczenie zależne jest od stopnia odchylenia od wzorca, a zwłaszcza:
- sucze psy/samcze suki;
- przodozgryz lub tyłozgryz;
- brakujące zęby;
- plamy na języku;
- zbyt jasne oko;
- krótki ogon;
- tchórzliwość.
 

Błędy dyskwalifikujące:
- nie stojące ucho;
- zwisający ogon;
- długi włos (kosmaty);
- czarna maska;
- kolorowe znaczenia na bieli.